ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

14/02/2011

>Δεν θέλω τα δώρα σου, ευχαριστώ!

Filed under: ΜΥΘΟΙ-ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ — ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ @ 20:24

>


– Τι όμορφη μέρα! σκέφτηκε ο ασκητής Φασκωλόμυς καθώς καθόταν στη σκιά μιας φτελιάς. Ο ήλιος λάμπει, τα πουλιά κελαηδούν και μ’ αρέσει να κοιτάζω τα κλαδιά των δέντρων να χορεύουν στο ζεστό αεράκι. 

– Τι άσχημη μέρα! γκρίνιαξε ο αρκούδος Τρομάρας, καθώς ποδοπατούσε τα λουλούδια. Ο ήλιος με πειράζει στα μάτια, τα πουλιά τσιρίζουν και κράζουν, τα δέντρα μπαίνουν μπροστά στο δρόμο μου και ο αέρας αναμαλλιάζει τη γούνα μου!

Ο αρκούδος Τρομάρας εξακολούθησε να περπατάει κλωτσώντας και ποδοπατώντας ό,τι εύρσκε μπροστά του, μέχρι που έφτασε στο μέρος όπου καθόταν ήσυχα ο ασκητής Φασκωλόμυς.
– Τι κάνεις εδώ καθισμένος πάνω στο δρόμο μου; ρώτησε ο Τρομάρας.
Ο Φασκωλόμυς συνέχισε να κάθεται και να χαμογελά ατάραχος. Άκουσε προσεκτικά τον Τρομάρα αλλά δεν είπε τίποτα.
– Φύγε από το δρόμο μου! τον διέταξε ο αρκούδος Τρομάρας σμίγοντας τα φρύδια του. Αλλιώς θα σου δώσω μια στο κεφάλι!
Ο ασκητής Φασκωλόμυς απλά χαμογελούσε.
– Γιατί δε λες τίποτα; Θέλεις να σου στρίψω κανένα κόκαλο; στρίγκλισε ο Τρομάρας, νιώθοντας να του ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι.
Ο ασκητής Φασκωλόμυς απλά χαμογελούσε.
– Δεν άκουσες τι είπα; βρυχήθηκε ο Τρομάρας ακόμα πιο δυνατά, κουνώντας απειλητικά την πατούσα του μπροστά στο πρόσωπο του Φασκωλόμυ. Θες να φας μια γερή γροθιά στη μύτη;
Ο ασκητής Φασκωλόμυς απλά χαμογελούσε.
Ο αρκούδος Τρομάρας τα έχασε! Ο Φασκωλόμυς δεν αντιδρούσε καθόλου κι αυτός δεν είχε πια τόσο μεγάλη όρεξη να ποδοπατήσει τη γη και να φωνάξει, όμως ένιωθε ακόμα αρκετά θυμωμένος.
– Έχεις κάτι να πεις; ρώτησε.
Ο Φασκωλόμυς κοίταξε τον Τρομάρα.
– Δεν έχω τα γενέθλιά μου σήμερα, είπε χαμογελώντας του.
Τι; … Γιατί μου λες ότι δεν έχεις τα γενέθλιά σου; ρώτησε ο Τρομάρας. Δε με νοιάζουν τα γενέθλιά σου!
– Τότε γιατί προσπαθείς να μου κάνεις δώρα; απάντησε ευγενικά ο Φασκωλόμυς.
– Τι δώρα; ρώτησε μπερδεμένος ο Τρομάρας.
Προσπάθησες να μου δώσεις ένα χτύπημα στο κεφάλι, ένα στρίψιμο στα κόκαλα και μια γροθιά στη μύτη.
Δε θάλελα αυτά τα δώρα ακόμα κι αν ήταν τα γενέθλιά μου, είπε ήρεμα ο Φασκωλόμυς. Νομίζω ότι θα αναγκαστείς να κρατήσεις όλο το θυμό σου για τον εαυτό σου.
Ο αρκούδος Τρομάρας αγριοκοίταξε το Φασκωλόμυ που καθόταν πάνω στο γρασίδι ανάμεσα στα λουλούδια. Γρύλισε μπροστά στο χαμογελαστό πρόσωπο του ασκητή:
– Δεν είμαι θυμωμένος! φώναξε ποδοπατώντας μια μαργαρίτα.
– Αλήθεια; ρώτησε ο Φασκωλόμυς ανασηκώνοντας τα φρύδια του και δείχνοντας το τσακισμένο λουλούδι κάτω από το πόδι του Τρομάρα.
Ο Τρομάρας σήκωσε το πόδι του και μάζεψε τη διαλυμένη μαργαρίτα.
– Δεν το έκανα εγώ αυτό!…διαμαρτυρήθηκε.  Το έκανα;
Ο Φασκωλόμυς καθόταν απλά και χαμογελούσε αλλά δεν είπε τίποτα.
Ο Τρομάρας κοίταξε τη μαργαρίτα σμίγοντας τα φρύδια του. Ήταν ένας μεγαλόσωμος αρκούδος, αλλά κατά βάθος δεν είχε ποτέ την πρόθεση να πληγώσει κανένα ούτε να καταστρέψει κάτι.
– Συγνώμη, λουλουδάκι, δεν ήθελα να σε διαλύσω. Ήμουν… ήμουν θυμωμένος, παραδέχτηκε. Δε σε είδα. Αλλά θα προσπαθήσω να μην καταστρέψω άλλα λουλούδια σήμερα.
Ο Τρομάρας κράτησε το λόγο του κι όλη την υπόλοιπη μέρα ήταν πολύ προσεκτικός με όλα τα λουλούδια του δάσους, με όλα τα πουλιά και με όλα τα δέντρα!
Ο αρκούδος Τρομάρας ξόδευε τόσο πολύ χρόνο με το να είναι θυμωμένος ώστε είχε ξεχάσει ότι ήταν θυμωμένος.

Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να θυμώνουμε μόνο και μόνο επειδή κάποιος άλλος είναι θυμωμένος. Είναι καλύτερα να μην φορτωνόμαστε το θυμό του άλλου ακόμα κι αν εκείνος προσπαθεί να μας τον μεταδώσει.


Πηγή : http://www.zentails.com.au
Advertisements

3 Σχόλια »

  1. >" Ας θυμομαστε την ιστορια του Βουδα, οταν ταξιδευε στους δρομους μιας μεγαλουπολης: Περπατουσε, λεει, αναμεσα στο πυκνο πληθος και καποιος βγηκε απο το μαγαζι του και αρχισε να τον βριζει προστυχα. Εκεινος, νηφαλιος και ανεγγιχτος, βαδιζε παντα ειρηνικος χωρις να δωσει καμια σημασια. Ομως οι μαθητες του αναστατωθηκαν. «Μα δεν ταρασσεσαι, Δασκαλε; Δεν τον βαζεις στη θεση του τον αχρειο;» ρωτουσαν αγανακτισμενοι. Εκεινος ομως χαμογελασε μαλακα και απαντησε: «Δεν εγινε τιποτα. Για να ολοκληρωθει μια δωρεα, πρεπει να αποδεχτεις το δωρο που σου προσφερουν. Κι εγω δεν αποδεχομαι τα ασχημα λογια αυτου του ανθρωπου».σελ. 90 Χορος Μεταμφιεσμενων – Μαρω βαμβουνακηΑυτο θυμηθηκα με την ιστορια σας :)Κι επισης θυμηθηκα κι εμενα πριν αρκετα χρονια. Σπουδασα στην Ρουμανια κι εχω αναφερει πολλες φορες στο δικο μου μπλογκ, οτι η Ρουμανια με βοηθησε παρα πολυ. Επεστρεψα καλυτερος ανθρωπος :)Μου εχει μεινει μια εικονα του εαυτου μου, σε αστικο λεοφωρειο της Θεσσαλονικης, να κατεβαινω στο κεντρο με τις 2 φιλες μου. Εγω καθομουν μουτρωμενη κοιτωντας εξω απο το τζαμι και οι αλλες δυο χαχανιζαν με διαφορα αστεια που συζητουσαν. Επειδη πριν ωρα ειχαμε διαφωνησει στο που θα παμε τελικα, εγω κατεβαζα μουτρα και μπορουσα να ειμαι ετσι ολο το βραδυ!!! Ποσο καλομαθημενη ημουν!! Πιστευα οτι θα με κανακεψουν, θα με καλοπιασουν για να μου φυγουν τα νευρα. Μεχρι που καταλαβα οτι ειναι πολυ ασκοπο να σπαταλαμε τοσα λεπτα της πολυτιμης ωρας με θυμο 🙂 Βουδας δεν εχω γινει 🙂 αλλα σπανια θυμωνω για ωρα πλεον :)Λογοδιαρροια πρωι πρωι :)Καλημερααααα

    Σχόλιο από Dee Dee — 15/02/2011 @ 09:40

  2. >Καλημέρα Dee Dee. Καθόλου φλυαρία. Ωραίο το προσωπικό σου παράδειγμα!!! Και ωραία και η ιστορία του Βούδα … δεν την ήξερα. Θα την αναρτήσω.* Το επόμενο βιβλίο που θα διαβάσω θα είναι της Μαρω Βαμβουνακη. Ποιό θα πρότεινες?

    Σχόλιο από Bάσω Ασκητοπούλου — 15/02/2011 @ 09:44

  3. >Απο τοτε που πηγε στον Ψυχογιο η Βαμβουνακη, γραφει περισσοτερο ως ψυχολογος. "Ο Παλιατσος και η Ανιμα", "Το φαντασμα της αξοδευτης αγαπης" και το "Χορος μεταμφιεσμενων" ειναι πολυ ομορφα βιβλια. Το πρωτο ισως μου αρεσε λιγακι περισσοτερο απο τα αλλα δυο. Απο τα παλια μυθιστορηματα της, αυτα που μου αρεσαν πολυ ειναι τα"Τανγκο μες στον καφρεφτη" και το "Η κραταια αγαπη".Το "Ο Ντανκαν γυρευει τον Θεο" δεν μου αρεσε. Με κουρασε πολυ!Ελπιζω να βοηθησα :):)

    Σχόλιο από Dee Dee — 15/02/2011 @ 11:03


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: