ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

18/12/2010

>Ο δρόμος της επανάστασης

Filed under: ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ — ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ @ 23:44

>

Πώς μπορεί να σπάσει κάποιος τα δεσμά του χωρίς να γίνει ο ίδιος κομμάτια;

Στον Δρόμο της Επανάστασης, σε κάποιον οικισμό του Κονέκτικατ, στα μέσα της δεκαετίας του 50, ο Φρανκ και η Έιπριλ Χουίλερ, γοητευτικό νεαρό ζευγάρι με υψηλά ιδανικά και φιλοδοξίες, κυνηγώντας το απατηλό όνειρο μιας πνευματικής ζωής, καταλήγουν σε ό,τι ακριβώς δεν περίμεναν: εκείνος ένας σύζυγος που έχει συμβιβαστεί σε μια δουλειά χωρίς περιεχόμενο, εκείνη μια ψυχολογικά άστατη γυναίκα, η οποία διψάει ανομολόγητα για καταξίωση. Η προαγωγή του Φρανκ, και η ανάλογη υλική ανταμοιβή, εκμηδενίζεται από την καθημερινή προδοσία του ενός εις βάρος του άλλου, η οποία και προκαλεί την έκρηξη στη ζωή τους, με αποτέλεσμα ο καθένας τους να οδηγηθεί στα άκρα…


Του Γειτς Ριτσαρντ (2009)

17/12/2010

>Μελαγχολία είναι η αξόδευτη αγάπη…

Filed under: ΔΙΑΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ — ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ @ 17:16

>

Αν στέρηση είναι να μην έχεις αυτό που επιθυμείς, ανικανοποίητο είναι να έχεις μεν αυτό που επιθυμείς, αλλά να μη σου προσφέρει τη γεύση που περιμένεις να σου προσφέρει. Η απόκτησή του να αποδεικνύεται απογοητευτική. Ο άνθρωπος σήμερα μαραίνεται μέσα στην εποχή του ανικανοποίητου. Και αν, όταν στερείσαι, μπορείς να ονειρεύεσαι και να προσδοκάς, μέσα στην ανικανοποίητη καθημερινότητα και τις απανωτές απογοητεύσεις – όχι από αυτά που δεν έχεις, αλλά από αυτά που έχεις – δεν ξέρεις πια τι ακριβώς να επιθυμήσεις.

Από παντού ακούς χείλη πικρά να συμπεραίνουν πως δεν υπάρχει συναίσθημα, δεν υπάρχει φιλία, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, αξίες, φιλότιμο. Οι άνθρωποι παραπονιούνται πως δεν τους αγαπούν. Είναι εξάρτηση να περιμένεις από τους άλλους να σου χαρίσουν την αγάπη. Η αγάπη όντως είναι «Το φάντη μεγάλη πλήρωση της ύπαρξης, αλλά μόνο όταν πρόκειται για αγάπη που δίνεις. Όσο κι αν αγαπιέσαι, το ανικανοποίητο θα επιμένει ζοφώδες στην καρδιά, αν αυτή η καρδιά δεν μπορεί ν’ αγαπήσει. Γεμίζουμε μονάχα απ’ την αγάπη που δίνουμε, από την πίστη που ασκούμε, απ’ όσα δικά μας χαρίζουμε. Ακόμη και η ψυχή δια της απώλειάς της κερδίζεται.
Είναι μοίρα ή ελεύθερη επιλογή η ικανότητά μας στο συναίσθημα; Πρέπει να είναι ελεύθερη επιλογή, γι’ αυτό και η καρδιά είναι διαρκώς θυμωμένη με το μίζερο εαυτό της που την στενεύει. Κι αν είναι δύσκολο να βρίσκουμε αγάπες, είναι πολύ πιο δύσκολο να αγαπάμε. Προϋποθέτει μεταστροφή της εγωιστικά εκπαιδευμένης προσωπικότητάς μας κάτι τέτοιο. Όσο την αρνούμαστε τη μεταμόρφωση, η επιδημία της ανίας και της κατάθλιψης εξαπλώνεται, σαν φάντασμα στοιχειώνει τη ζωή μας.
Λέγεται πως «μελαγχολία είναι η αξόδευτη αγάπη…»

Από το βιβλίο «Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης» της Μάρως Βαμβουνάκη

04/08/2010

>

Προτού κλείσω τα μάτια μάτια μου, άκουσα τη φωνή της μητέρας μου. Μού διηγιόταν μια ιστορία που μου έλεγε όταν ήμουν μικρή, αλλά ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ οτι μια μέρα θα με αφορούσε …
«Μια κοπέλα και ένα παλικάρι ερωτεύτηκαν, ο ένας τον άλλο, τρελά», έλεγε η φωνή της μαμάς, ανάμεσα στο όνειρο και στο παραλήρημα. «Αποφάσισαν να αρραβωνιαστούν. Οι αρραβωνιασμένοι αλλάζουν πάντα δώρα. Μα το παλικάρι ήταν φτωχό, το μόνο βιος του ήταν ένα ρολοϊ που έχει κληρονομήσει από τον παππού του. Φέρνοντας στο νου του τα όμορφα μαλλιά της αγαπημένης του, αποφάσισε να πουλήσει το ρολοϊ και να της χαρίσει μια υπέροχη ασημένια χτένα.
Μα και η κοπέλα δεν είχε λεφτά ν’ αγοράσει δώρο για τους αρραβώνες. Πήγε λοιπόν, και βρήκε τον πιο μεγάλο έμπορο του τόπου και του πούλησε τα μαλλιά της. Με τα λεφτά που πήρε, αγόρασε μία χρυσή καδένα για το ρολοϊ του καλού της.
Όταν ειδώθηκαν, τη μέρα των αρραβώνων, εκείνη του έδωσε μια χρυσή καδένα για ένα πουλημένο ρολόϊ, και αυτός μια χτένα για μαλλιά που είχαν κοπεί.

Του Paulo Coelho (1995) «Στις όχθες του ποταμού Πιέδρα κάθησα κι έκλαψα», Εκδ. Λιβάνη.

18/07/2010

>Η τέχνη της χαράς

Filed under: ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ — ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ @ 20:26

>

Η τέχνη της χαράς, το μυθιστόρημα της Γκολιάρντα Σαπιέντσα που δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατο της συγγραφέας, είναι ένα μεγάλο ιταλικό μυθιστόρημα στο οποίο το έπος, η ιστορία και το οικογενειακό χρονικό συνυφαίνονται και διαδέχονται το ένα το άλλο.

Ενώ η Ιταλία γύρω της μεταμορφώνεται, η Σικελή ηρωίδα του βιβλίου, γεννημένη το 1900, είναι το κακοποιημένο παιδί μιας δυστυχισμένης, πάμφτωχης οικογένειας.
Η μοίρα της εννιάχρονης ορφανής που καταλήγει στο μοναστήρι μοιάζει προδιαγεγραμμένη: στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να ελπίζει σε μια θέση καμαριέρας. Όμως η νεαρή Μοντέστα εμφανίζει χαρακτηριστικά που δε συνάδουν με την ευσέβεια και την υποταγή: εξυπνάδα, πονηριά, αποφασιστικότητα, δίψα για τη γνώση και τη φιλήδονη πλευρά της ζωής. Και μ’ αυτά τα εφόδια πασχίζει να γκρεμίσει τα εμπόδια μέχρι την κορυφή της κοινωνικής ιεραρχίας: Εκκλησία, ηθική, παραδόσεις, πολιτικές πεποιθήσεις, κοινωνικές προκαταλήψεις… Η πορεία της ζωής της, από την ορφάνια και τον εγκλεισμό ως τη φυγή και την κοινωνική αναρρίχηση με κάθε κόστος, ξεδιπλώνεται με εξαιρετική αφηγηματική δύναμη και συμπαρασύρει πρόσωπα και καταστάσεις, με φόντο τις δοκιμασίες του εικοστού αιώνα.

Γκολιάρντα Σαπιέντσα (1924-1996), 2009, Εκδ. Πατάκη

31/05/2010

>Η κόρη του φύλακα της μνήμης

Filed under: ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ — ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ @ 21:45

>Όλα ξεκινούν μια χειμωνιάτικη νύχτα του 1964, όταν μια χιονοθύελλα αναγκάζει το γιατρό Ντέιβιντ Χένρι να αναλάβει τον τοκετό της γυναίκας του που εγκυμονεί τα δίδυμα παιδιά τους. Τότε ο γιατρός καλείται να πάρει μια απόφαση που θα στοιχειώσει τις ζωές των μελών της οικογένειάς του για πάντα.
Με καταπληκτική γραφή και συναρπαστικό ύφος, Η Κόρη του Φύλακα της Μνήμης είναι μια συγκλονιστική ιστορία παράλληλων ζωών και οικογενειακών μυστικών, αλλά, πάνω απ’ όλα, είναι ένα μυθιστόρημα που μιλά με τον πιο εύγλωττο τρόπο για τη λυτρωτική δύναμη της αγάπης.
«Είχε δάκρυα στα μάτια του όταν τα άνοιξε και σήκωσε το κεφάλι από το γραφείο. Η νοσοκόμα στεκόταν στο άνοιγμα της πόρτας με το πρόσωπό της μαλακωμένο από τη συγκίνηση. Ήταν όμορφη εκείνη τη στιγμή· χαμογελούσε ελαφρά και δε θύμιζε σε τίποτα την ικανή γυναίκα που δούλευε στο πλευρό του τόσο ήσυχα και αποτελεσματικά κάθε μέρα. Τα μάτια τους συναντήθηκαν, και του γιατρού του φάνηκε ξαφνικά πως τη γνώριζε –πως γνώριζαν ο ένας τον άλλο– με ένα βαθύ και ιδιαίτερο τρόπο. Για μια στιγμή τίποτα δεν τους χώριζε. Αυτό το αίσθημα οικειότητας ήταν τόσο μοναδικό που τον ακινητοποίησε, τον καθήλωσε».

Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα που κρύβει εξαιρετική δύναμη και ευαισθησία. Μια ιστορία πόνου και λύτρωσης, που δεν αφήνει κανένα αναγνώστη ασυγκίνητο. Η ίδια η ζωή, με τις άπειρες πιθανότητές της, διατρέχει κάθε σελίδα του βιβλίου.

Από την Κim Edwards, Εκδ. Λιβάνη 2007.

27/02/2010

>Χωρίς ανάγκες σώμα

Filed under: ΕΘΙΣΜΟΣ, ΠΡΟΛΗΨΗ, ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ — ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ @ 11:08

>Ένα αυθεντικό οδοιπορικό στον σκληρό κι επικίνδυνο κόσμο της πρέζας και ταυτόχρονα ένα δοκίμιο που με απλά λόγια μπορεί να βοηθήσει τον αναγνώστη να κατανοήσει τι σημαίνει εξάρτηση και απεξάρτηση από την ηρωίνη, και τον κάθε εξαρτημένο να απελευθερωθεί από το αναισθητικό του ήθους, όπως ο Πάρης άκουσε τον δάσκαλο να αποκαλεί την πρέζα.
Το βιβλίο, όμως, απευθύνεται και στον κάθε νέο άνθρωπο που θέλει να απελευθερωθεί από εξαρτήσεις της σύγχρονης ζωής.

Το βιβλίο που διαβάστηκε και αγαπήθηκε από χιλιάδες χρήστες ηρωίνης και όχι μόνο, σε ανανεωμένη έκδοση με έναν οδηγό για την απεξάρτηση με ναλτρεξόνη (ασπίδα). Ένα συμπλήρωμα που μπορεί να φανεί εξαιρετικά χρήσιμο σε πολλά νέα παιδιά και τις οικογένειές τους. Πρόκειται για το πρώτο κείμενο που δημοσιεύεται στη χώρα μας με την πρακτική φιλοσοφία της απεξάρτησης με ναλτρεξόνη, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει απεγκλωβίσει χιλιάδες εξαρτημένους χρήστες από την έλλειψη επιλογών απεξάρτησης.
΄
Από τον Λύτα, Χ.(2007), Εκδ. Κέδρος.

16/02/2010

>Το Ήμερο φίδι του θεού

Filed under: ΔΙΑΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ — ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ @ 16:21

>Το «Ήμερο φίδι του θεού» είναι ένα συναρπαστικό αφήγημα με ιστορίες ψυχοθεραπείας, καταστάλαγμα της πολυετούς εμπειρίας της συγγραφέως, μέσα από τις σελίδες του οποίου ο αναγνώστης ταυτίζεται αναπόφευκτα με τις έντονες περιγραφές της προσωπικής ζωής θεραπευτών και θεραπευόμενων.
Η Χάρις Κατάκη, χρησιμοποιώντας τη συνθετική συστημική θεραπευτική της προσέγγιση, διαπλέκει, μέσα από καθημερινές οικογενειακές ιστορίες, την προσωπική ζωή με την ψυχολογική ανάλυση. Από το αφήγημα, με εύστοχους θεραπευτικούς χειρισμούς, αναδύονται λύσεις στα αδιέξοδα του σύγχρονου ανθρώπου. Οι αναγνώστες συνειδητοποιούν πως μπορούν να αλλάξουν το δέρμα τους και να ανανεώσουν τις ζωές τους, όπως το ήμερο φίδι.
Επιπλέον, η συγγραφέας συνδέει την αρχαιοελληνική αντίληψη για τη θεραπευτική διαδικασία με τη σύγχρονη συστημική προσέγγιση. Τα δύο πρώτα μέρη του βιβλίου, «Ο μίτος της Αριάδνης» και «Στο λαβύρινθο», έχουν πολλές αντιστοιχίες με την αρχαία ελληνική δραματουργία και σχετίζονται με τις έννοιες της μέθεξης και της κάθαρσης. Στο τρίτο μέρος «Η φωτεινή θύρα», ο αναγνώστης ακολουθεί τους πρωταγωνιστές στην κάθοδό τους στο φρέαρ της Εκάτης, δηλαδή στον εσωτερικό κόσμο του θεραπευόμενου, στην επώδυνη αλλά λυτρωτική αναζήτηση του εαυτού.

Το βιβλίο έχει στόχο, κατά την ομολογία της συγγραφέως, να μεταφέρει το μήνυμα ότι όλα τα διλήμματα, όλες οι διχογνωμίες, όλες οι αντιφατικές αντιλήψεις που μας διχάζουν μπορούν να αντιμετωπιστούν και να επιλυθούν όταν είμαστε ανοιχτοί να χτίσουμε γέφυρες, ανάμεσα σε εσωτερικούς, διαπροσωπικούς και επιστημολογικούς διχασμούς.

Από την Κατάκη, Χ. (2009), Εκδ. Ελληνικά Γράμματα

13/02/2010

>Όταν έκλαψε ο Νίτσε

Filed under: ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ, ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ, ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ — ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ @ 21:10

>Μέσα από μια σειρά μυστικές συμφωνίες, ο μεγάλος Γερμανός φιλόσοφος Φρήντριχ Νίτσε και ο Αυστριακός γιατρός Γιόζεφ Μπρόϊερ, ένας από τους πατέρες της ψυχανάλυσης, συναντιούνται στη Βιέννη του 19ου αιώνα, σε μια εμπνευσμένη διαδικασία διπλής ψυχοθεραπείας. Σ αυτή την περιπέτεια υπαρξιακής αναζήτησης δύο μοναδικών ανθρώπων εμπλέκονται ένας νεαρός ειδικευόμενος γιατρός ονόματι Ζίγκμουντ Φρόυντ, μια θυελλώδης γυναίκα-ίνδαλμα ποιητών και ψυχιάτρων, η Λου Σαλόμε, και μια σαγηνευτική ασθενής, η Αννα Ο., που στοιχειώνει την ψυχή του γιατρού της.
Ο διάσημος ψυχίατρος Irvin D. Yalom επινοεί στο μυθιστόρημα αυτό τη συνάντηση δύο ιστορικών προσώπων στη μητρόπολη των διανοητικών ζυμώσεων του 19ου αιώνα, τη Βιέννη, δίνοντας μια ερμηνευτική εκδοχή της γέννησης της ψυχοθεραπείας και της σχέσης της με την υπαρξιακή φιλοσοφία. Η ψυχοθεραπευτική περιπέτεια που ξετυλίγεται κόβει την ανάσα καθώς αποκαλύπτει βήμα βήμα την ιαματική δύναμη της αληθινής σχέσης.

Από τον Yalom, Ι. (2001), Εκδ. Άγρα

10/02/2010

>Η γοητεία των παραμυθιών

Filed under: ΜΥΘΟΙ-ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ, ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ — ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ @ 18:42

>Ο Δρ Μπετελχάιμ έγραψε το βιβλίο αυτό για να βοηθήσει τους ενήλικες να κατανοήσουν την αναντικατάστατη σημασία των παραμυθιών. Αποκαλύπτοντας το αληθινό περιεχόμενό τους, δείχνει τον τρόπο που μπορούν να φανούν χρήσιμες για τα παιδιά οι ιστορίες αυτές και να βγάλει από τις δύσκολες συναισθηματικές καταστάσεις τους, τις αγωνίες τους και τους φόβους τους για τον εξωτερικό κόσμο που τα περιβάλλει. Επιλέγοντας τα πιο γνωστά παραμύθια, ο διάσημος αμερικανός παιδοψυχολόγος, φανερώνει τους μηχανισμούς που λειτουργούν, συνειδητά ή υποσυνείδητα, για να στηρίξουν και ν’ απελευθερώσουν τελικά το παιδί.

08/02/2010

>Συναισθήματα – ο καθρέφτης της ψυχής

Filed under: ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ — ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ @ 01:19

>Τα μάτια αποτελούν την πόρτα της ψυχής. Όταν κοιτάζουν απελευθερωμένα από οργή, μίσος, φόβο, ενοχές και καχυποψία είναι ήρεμα, καθάρια και σε οδηγούν κατευθείαν σε μια γαληνεμένη ψυχή με ευγενικά αισθήματα. Όταν όμως είναι σκοτεινιασμένα, θολά και φοβισμένα αντανακλούν την οδύνη, τον πόνο και τη θλίψη μιας ανελεύθερης ψυχής, δέσμιας των παθών και της υλοφροσύνης, με μεγάλες συναισθηματικές δυσκολίες.
Μήπως τελικά τα συναισθήματα είναι ο κώδικας της επικοινωνίας μας με τους άλλους; Μήπως η έκφραση των συναισθημάτων μας είναι ο καθρέφτης των σχέσεών μας; Μήπως το να αντέχει κανείς όλα τα συναισθήματα είναι ένα σπουδαίο ανθρώπινο χάρισμα;

Η ερμηνεία και η κατανόηση των συναισθημάτων απαιτούν γνώση και νόηση. Η γνώση αποκτιέται. Όσο για τη νόηση, αυτή πάντα την ενισχύει μια ζεστή καρδιά!

Όπως και να ‘χουν τα πράγματα, τα συναισθήματα μαζί με τις αρετές αποτελούν τον καθρέφτη της ψυχής και των σχέσεων κάθε ανθρώπινης ύπαρξης. Eίναι απαραίτητα για το μεγάλο και δύσκολο ταξίδι στο συναισθηματικό λαβύρινθο της ζωής και οδηγούν στην πνευματική ελευθερία και αλήθεια!

Από τον Γ.Δημόπουλο (2007), Εκδ. Ελληνικά Γράμματα

Older Posts »

Blog στο WordPress.com.